Bir gün 4 ya da 5 arkadaş mahallede top oynuyoduk. O zamanlar ilkokuldayım, öğleden sonraydı. O zamanlar sabahçıydık. Şu an sabahçı öğlenci var mı bilmiyorum. Öğleden sonra maç yapıyorduk mahalledeki arkadaşlarla. Baktım birden koşmaya başladılar hepsi. Ne olduğuna anlam veremedim, onlar hangi yöne doğru koşmaya başladıysa ben de başladım bir şey oldu diye. Meğersem sokağın başında hepsinin annesi yürüyomuş, hepsi annesine koşmuş. Annem hastanede çalıştığı için yoktu. Annelerine sarıldılar. Ben de görünce koşmayı bıraktım, öyle mal gibi ortada kaldım. Sonra güldü herkes. O çocukların arasında kuzenim de vardı. Yengem gülümseyerek dedi ki "gel gel sen de bana sarıl". Bu da böyle bi anımdır.